Brian Ború, król Munsteru, nim w 1002 r. zasiadł na tronie Irlandii stoczyć musiał szereg bitew. W jednej z nich potykał się z królem prowincji Leinster, zwanym z irlandzka Máel Mórda mac Murchada, który w 998 r. wywołał krwawą rewoltę. Ostatnie ich spotkanie miało miejsce w 1014 r. pod Clontarf. Ostatecznie zwycięstwo stało się udziałem zwolenników arcykróla, jednak on sam, jak i jego oponent polegli. Niemniej pamięć o Máelu nie zginęła – jego imię przetrwało po dziś dzień, by w końcu stać się nazwą dublińskiego zespołu pięciu wojowników, jak sami o sobie piszą muzycy grupy. Mael Mórdha (lub w pisowni zgodnej z irlandzką typografią – Mael Mórḋa) powstał w 1998 r. w irlandzkiej stolicy z inicjatywy Roibéarda Ó Bogaila, który wcześniej próbował swych sił jako wokalista szerzej nieznanego zespołu Dreamsfear. Roibéard wraz z pozostałymi czterema „wojownikami” postanowili stworzyć coś zupełnie nowego i niepowtarzalnego – zmieszali tradycyjne irlandzkie melodie lamentacyjne z doom metalem i nazwali ten twór „gaelickim doom metalem”. Wyszło zupełnie nieźle – już pierwsza EP-ka, wydana w 1999 r. spotkała się z dużym zainteresowaniem. Niestety, mimo rosnącej popularności, wskutek pewnych przetasowań w składzie zespołu, pierwszy długogrający album Cluain Tarbh udało się im nagrać dopiero w 2005 r. W tym też roku zespół zaprezentował swoją twórczość szerszej publice, biorąc udział w eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji. Szczęśliwie lub nieszczęśliwie „wojownikom” nie udało się wygrać i na gali finałowej nie wystąpili. Kolejne lata to dalsze problemy ze składem i z wytwórniami. Mimo to, nagrali następne dwie płyty, które również zostały entuzjastycznie przyjęte przez metalową brać w Irlandii. Swoją popularność panowie z Mael Mórdha zawdzięczają m.in. świetnemu kontaktowi z publicznością, ale i grana przez nich muzyka broni się sama. Ów „gaelicki doom metal”, to połączenie powolnego i potężnego wokalu, średnich gitarowych temp, delikatnej perkusji z lirycznymi dźwiękami fortepianu oraz okazyjnie tin whistle. Całość jest z jednej strony bardzo melancholijna, chwilami może nawet depresyjna, ale przy tym monumentalna, przydając muzyce epickiego charakteru, który na myśl przywodzi średniowieczne bitwy. Słowem – Mael Mórdha to folk metalowe novum, przy którym warto zatrzymać na dłuższą chwilę.

Skład:

Roibéard Ó Bogail – wokal, fortepian, tin whistle
Gerry Clince – gitara
Dave Murphy – bas
Shane Cahill – perkusja

Dyskografia:

The Path to Insanity (EP) – 1999
The Inferno Spreads (EP) – 2000
Caoineadh na nGael (EP) – 2003
Cluain Tarbh (CD) – 2005
Primordial / Mael Mórdha (Split) – 2005
Gealtacht Mael Mórdha (CD) – 2007
Manannán (CD) – 2010

Łącza:

Oficjalna strona
Facebook
Twitter
MySpace
YouTube
ReverbNation
BandCamp