Zespół Moonsorrow powstał w 1995 roku w Helsinkach (Finlandia). Ich nazwa wzięła się od utworu zespołu Celtic Frost Sorrows of the Moon.

Fińska grupa działająca na przestrzeni pagan, black i folk metalu. Ze względu na tematykę tekstów  głównie dotyczącą mitologii nordyckiej, wikińskich bojów i pogańskich legend, zespół zaliczany jest czasem do nurtu viking metalowego. Sami muzycy zwykli określać swoje brzmienie jako „epic heathen metal” (heathen – pogański, odstępczy, innowierczy).

Swoją historią siegają roku 1995, gdzie w Helsinkach rozrósł się mały, rodzinny, projekt black metalowy napędzany przez kuzynostwo Ville’ego i Henri’ego Sorvali.

moonsorrow-4f82eac9d3c2e

 

Twórczość:

Era 1996-1998 zaowocowała czterema demo: Metsä , Tämä ikuinen talvi i dwoma zagubionymi i zniszczonymi. Do momentu przyłączenia się do zespołu Marko Tarvonena zespół korzystał wyłącznie z automatycznej perkusji.

W roku 2001 na światło dzienne wyszło Suden Uni, wydane w Tico Tico Studios. Płyta zawierała wiele folkowych elementów, wydana przez Plasmaticę.

Zespół rozpoczął współpracę z Spikefarm, z którym współpracuje do 2011r. Po wydaniu Suden Uni, do Moonsorrow dołączyli Mitja Harvilahti i Markus Eurén. Jeszcze w tym samym roku, w 2001, Moonsorrow wydało drugi album, nazwany Voimasta Ja Kunniasta, gdzie po raz pierwszy zespół zdecydował się nagrać osobne intro otwierające płytę.

Kivenkantaja, czyli trzecia płyta, ukazała się 10 maja 2003 roku, stylistycznie przypomina wcześniejsze wydawnictwa.

W 2005 roku wydano Verisäkeet. Verisäkeet jest płytą surowszą i rozpoczyna nowy okres w twórczości zespołu.

Viides Luku – Hävitetty ukazuje się dopiero w dwa lata później (2007r.).

W 2008r. pojawił się minialbum Tulimyrsky.

Jesienią 2010 r. grupa rozpoczęła studyjne nagrania kolejnej, szóstej już płyty, pod tytułem Varjoina kuljemme kuolleiden maassa, która została wydana w lutym 2011 roku.

Po dłuższej przerwie i zmiany wytwórni płytowej w 2016r na Century Media Moonsorrow wrócili z płytą Jumalten aika.

Skład:

Ville Seponpoika Sorvali – wokal, bas
Henri “Trollhorn” Urponpoika Sorvali – czysty wokal, klawisze, gitara
Mitja Harvilahti – gitara, wokal (od 2000 r.)
Markus “Lord” Euren – klawisze (od 2000r.)
Marko “Baron” Tarvonen – perkusja, wokal, gitara akustyczna (od 1999 r.)

Gościnnie:

Janne Perttilä – gitara, wokale (od 2007r.)
Thomas Väänänen (Thyrfing) – wokal
Hittavainen (Korpiklaani) – skrzypce, jouhikko

Dyskografia:

Thorns of Ice (niewydane demo) – Ciernie Lodu – 1996r.
Metsä (demo) – Las – 1997r.
Promo (niewydane demo) 1997
Tämä Ikuinen Talvi (demo) – Wieczna Zima – 1999r.
Suden Uni (album) – Sen Wilka – 2001r.
Voimasta Ja Kunniasta (Album) – Siła i Honor – 2001r.
Kivenkantaja (album) – Dzierżący Głaz (ang. Stonebearer) – 2003r.
Verisäkeet (album) – Krwawe Wersety – 2005r.
V: Hävitetty (album) – Rozdział V: Zpustoszenie – 2007r.
Tulimyrsky (EP) – Ognista Burza – 2008r.
Varjoina Kuljemme Kuolleiden Maassa (album) – Jako Cienie Maszerujemy w Krainie Umarłych – 2011r.
Jumalten aika (album) – Era bogów – 2016r.

Zerknij także:

Strona zespołu

W 2005r. grupa podjęła się dodatkowego projektu Lakupaavi (grindcore), który wyrósł z medialnego żartu na temat… ich kolejnej płyty. Rozmiar pogłosek i spekulacji oraz zainteresowanie sprawiły że zespół finalnie wydał zapowiedziany niepoważnie półgodzinny album: RAAH RAAH BLÄÄH.

Zespół czerpie z fińskiej mitologii i tworzy w ojczystym języku z wyjątkiem pierwszego dema Thorns of Ice. Wyjątkowo w Hvergelmir możemy usłyszeć szwedzki.

W 2008 grupa została oskarżona przez BIFF (Berliński Instytut Badań nad Faszyzmem) – jednoosobowe stowarzyszenie psychologa Petera Kratza – o poglądy nazistowskie oraz rasizm. Oskarżenie dotyczyło także zespołu Týr (także uczestnika festiwalu Paganfest). Późniejsze sprostowanie frontmenów obu grup zaprzeczyło o jakimkolwiek ich powiązaniu z takimi poglądami.